ΣΤΙΓΜΩΝΕΣ

Ευχαριστώ πολύ που προσέχεις τον μικρό δισταγμό μου. Το προσέχω που τον προσέχεις, νιώθω το διερευνητικό σου βλέμμα ν' ακινητοποιεί το δικό μου, να το πιάνει στον αέρα μεταξύ μας, να ενώνονται σε μια αιωρούμενη στιγμή, σαν πουλιά, δυο χελιδόνια ή δυο κοτσύφια, δυο σπίνοι, ένας, ο δικός σου ή δικός μου, αδιαχώριστοι, ανοίγουν έναν μικρόκοσμο και έναν μακρόκοσμο, λεπτομερείς από τη μια μεριά εστιάσεις και επικές από την άλλη υπερπτήσεις.