APP ΕΛΠΙΣ

Πολλοί, βιαστικοί κυρίως κι απρόθυμοι, υποστηρίζουν ότι είναι δύσκολη υπόθεση η πρόσληψη του ποιητικού έργου. Και στην ποίηση, όπως κι αλλού, έχω την αίσθηση ότι καταλαβαίνουμε ό,τι αγαπάμε κυρίως κι όχι ό,τι εξετάζουμε. Και πότε καταλαβαίνουμε την ποίηση; Όταν ανακαλύπτουμε μια ‘υγιή’ (όχι απαραίτητα σωστή) οδό για να την προσεγγίσουμε. Αγαπάμε την ποίηση όταν την ‘εξημερώνουμε’. Και πότε την ‘εξημερώνουμε’; Όταν παύουμε να τη θεωρούμε ως μια άγνωστη σφηνοειδή γραφή, της οποίας η μοναδική απήχηση, το γνωστό «τι θέλει να μας πει ο ποιητής;» σιωπά, και τότε ανάβει ένα φως δικό μας να μας φωτίσει μια ερμηνευτική. Αυτή η άλλη οπτική που λέει πως όλα έχουν περισσότερες από μία απηχήσεις, είναι εκείνη που μας οδηγεί σε μια διαδικασία ιδιότυπης ‘εξημέρωσης’, στην προοδευτική συμφιλίωση με τους κάθε λογής κόσμους.Έχει δύναμη η ποίηση;