GIN TONIC

Το Φως και το Εσύ, το Εύθραυστον και μια Κυριακή.Όλα σε ένα περίεργο τώρα. Εκεί όπου χωράει μόνο η ψυχή.Με μάτια κλειστά και καρδιά ανοιχτή.Μια ευχή, μια ελπίδα κι ένα εγώ, το δικό σου.Είναι ανάσα η ποίηση κι ας ανέπνεες τόσο καιρό δίχως της.Σκέψεις που γίνονται λέξεις. Εικόνες, κατευθείαν συναίσθημα.Είναι αβάσταχτη η αγάπη, μα μακριά της δε βαστάμε.Χωράει, άραγε, μέσα σε λίγες σελίδες;