Moods, Modes (Indies Only)

Το στοίχημα του Δημητρη Καλαντζη ήταν να αποδείξει ότι με τον ίδιο τρόπο που οι αμερικανοί τζαζίστες «πάτησαν» στους μεγάλους συνθέτες τους από το ελαφρό και θεατρικό τραγούδι για να δημιουργήσουν τα δικά τους πρωτοποριακά έργα, αντιστοίχως είναι δυνατόν και στους Έλληνες και εν προκειμένω στον ίδιο και τους συνεργάτες του, να δημιουργήσουν νέα τζαζ μουσική που να στηρίζεται, να εμπνέεται και ιδανικά να μην αδικεί, τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες. Το πείραμά του με τη τζαζ προσέγγιση στον Μάνο Χατζιδάκι, στον δίσκο «Mano’s» και στις πολλές συναυλίες που ακολούθησαν, στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία στις πωλήσεις και στις κριτικές και θετικότατη ήταν και η ανταπόκριση του κοινού στο «Back Home Blues», τη συναυλία του όπου πάντρεψε τους αμερικανούς τζαζίστες με τα τραγούδια των Ελλήνων Σπάρτακου, Μουζάκη και Γιαννίδη (και δεν έχει ακόμα δισκογραφηθεί). Κάπου ανάμεσα στα δύο βρίσκεται η τωρινή εργασία του, «Modes & Moods», καθώς αποτελεί προσπάθεια, από τη μία να διασκευαστεί ο Θεοδωράκης α λα τζαζ, από την άλλη να αναδειχτούν τα κοινά σημεία μεταξύ Θεοδωράκη και Τζον Κολτρέιν. Ο ίδιος ο Καλαντζής έχει εξηγήσει στις συνεντεύξεις του πώς η βυζαντινή διάσταση της μουσικής του Θεοδωράκη τον συνδέει με το κατανυκτικό περιεχόμενο της μουσικής του μεγάλου σαξοφωνίστα. Πως φτάνει δηλαδή κανείς από το «Άξιον Εστί» στο «A love supreme».