O πόλεμος των τάξεων

Όταν ήμουν μικρός, με κοιτούσαν και με αντιμετώπιζαν σαν να ήμουν ένα παράξενο πλάσμα, επειδή ακριβώς ήμουν ένας σοσιαλιστής. Δημοσιογράφοι από τοπικές εφημερίδες μου έπαιρναν συνεντεύξεις και εκείνες οι συνεντεύξεις όταν δημοσιεύονταν, είχαν την μορφή παθολογικών μελετών ενός αλλόκοτου και παράδοξου είδους ανθρώπου. Εκείνη την περίοδο (πριν από εννιά ή δέκα χρόνια), επειδή πήρα θέση στη γενέτειρά μου για τη δημοτική ιδιοκτησία των υπηρεσιών κοινής ωφελείας, στιγματίστηκα ως ένας "ερυθροχιτών", ένας "δυναμιτιστής" και ένας "αναρχικός"· και πραγματικά έντιμοι άνθρωποι, που με συμπαθούσαν πάρα πολύ, έθεσαν όρια στο να εμφανίζομαι δημόσια μαζί με τις αδερφές τους.Ο πόλεμος των τάξεων/πρόλογος/τζακ Λόντον/1905.