PURE LAND

Ασχολούμαι με την τέχνη πολλά χρόνια, τόσα που ξεχνώ πια τα χνάρια της αφετηρίας.Συχνά έκανα παρακάμψεις σε διαφορετικά είδη έκφρασης. Λοξοδρομούσα σε ανόμοια μονοπάτια δημιουργίας, που με οδηγούσε η εκάστοτε τέχνη.Ο βηματισμός ήταν διαφορετικός, αλλά τα ίχνη που άφηνα πίσω έμοιαζαν. Η αναζήτηση παρέμενε πάντα η ίδια. Να βρω την ύπαρξή μου μέσα στον κόσμο. Όχι μέσα από ερωτήματα, αλλά μέσα από αυτά που μου εμφανίζονται στην πορεία. Κοιτώντας προς τα πίσω, το ταξίδι είναι η σταθερά μου σε αυτή τη διαδρομή.Μου αρέσει να ταξιδεύω, να πηγαίνω σε τόπους μακρινούς. Τόσο διαφορετικούς που αρχίζεις να ξεχνάς τις ρίζες σου και να ανακαλύπτεις καινούριες. Σε εκείνα τα μέρη που δεν χρειάζεται να μιλάς για να επικοινωνήσεις, εκεί που δεν χρειάζεται να θυμάσαι για να νιώθεις ότι υπάρχεις.Εκεί στα εσωτερικά άκρα της ίδιας της ύπαρξης. Εκεί που το ταξίδι δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, ούτε καν φωτογραφικό. Γιατί η φωτογραφία για μένα αποτελεί μόνο μια συντροφιά. Απλά καταφέρνει που και που να συγκρατεί κάτι από το βηματισμό μου. Να ψιθυρίσει κάτι από τα ανείπωτα.Αυτό είναι για μένα ταξίδι, μια περιπλάνηση πάνω σε ένα κομμάτι αγνής γης, εκεί που όλα συνυπάρχουν μέσα σε μια παρόμοια σιωπηλή συνθήκη συμφιλίωσης.Αυτή του είδους η συντροφικότητα έχει μια ονομασία στη φιλοσοφία της Ανατολής: kyosei, που μεταφράζεται ως «συν-ζωή» ή «συμβίωση». Το kyosei είναι η εφαρμογή του «γεννημένου μαζί με όλα τα όντα» στον παρόντα, ατελή κόσμο μας.Αθήνα, 2023 Τόλης Χατζηγνατίου