SEΝILIA

Ο Ιβάν Σερ­γκέ­γε­βιτς Τουρ­γκέ­νι­εφ ρώ­σος μυ­θι­στο­ρι­ο­γρά­φος, ποι­η­τής και θε­α­τρι­κός συγ­γρα­φέ­ας, γεν­νή­θη­κε στις 9 Νο­εμ­βρίου του 1818 στο Αρι­όλ της Ρω­σί­ας και πέ­θα­νε στις 3 Σε­πτεμ­βρίου του 1883 στο Μπου­ζι­βάλ, κο­ντά στο Πα­ρί­σι. Ήταν γι­ος ενός αξι­ω­μα­τι­κού και μι­ας πλού­σι­ας και δυ­να­μι­κής γυ­ναί­κας, της οποί­ας η μορ­φή δι­α­φαί­νε­ται σε δι­ά­φο­ρα έρ­γα του. Με­γα­λώ­νο­ντας ο ίδι­ος σε ένα πε­ρι­βάλ­λον όπου κυ­ρι­αρ­χού­σαν οι τα­ξι­κές δι­α­κρί­σεις και το χά­σμα πλου­σί­ων και φτω­χών, φορ­τί­στη­κε με με­γά­λη έμπνευ­ση κα­τά της κοι­νω­νι­κής αδι­κί­ας. Το 1833 άρ­χι­σε να σπου­δά­ζει φι­λο­λο­γία στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Μό­σχας και το επό­με­νο έτος ήρ­θε σε επα­φή με τον Ζου­κόφ­σκι, τον Γκό­γκολ και τον κα­θη­γη­τή Πλέτ­νεφ, με τον τε­λευ­ταίο να γί­νε­ται οδη­γός στα πρώ­τα λο­γο­τε­χνι­κά του βή­μα­τα. Το 1838 με­τέ­βη στο Βε­ρο­λί­νο για να συ­νε­χί­σει τις σπου­δές του, και εκεί ζυ­μώ­θη­κε πο­λι­τι­κά έχο­ντας στο πλευ­ρό του ση­μα­ντι­κές φυ­σι­ο­γνω­μί­ες σαν τον Μπα­κού­νιν, τον Σταν­κί­ε­βιτς και τον Ανέν­κοφ. Ως απο­τέ­λε­σμα, έκα­νε μέ­λη­μά του να προ­ω­θή­σει τον εξευ­ρω­πα­ϊ­σμό της Ρω­σί­ας και να υπο­στη­ρί­ξει τις ιδέ­ες του με τη λο­γο­τε­χνία, χω­ρίς όμως να επι­τρέ­πει στην κοι­νω­νι­κή κρι­τι­κή να υπο­βαθ­μί­ζει την τέ­χνη της γρα­φής του. Με­τά την επι­στρο­φή του στη Ρω­σία το 1841, ερ­γά­στη­κε στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών αλ­λά σύ­ντο­μα στα­μά­τη­σε, και έτσι αφι­ε­ρώ­θη­κε πε­ρισ­σό­τε­ρο στην πε­ζο­γρα­φία αλ­λά επε­κτά­θη­κε ταυ­τό­χρο­να και στη δρα­μα­τουρ­γία. Η λο­γο­κρι­σία, όμως, δεν επέ­τρε­ψε να ανε­βούν όλα τα θε­α­τρι­κά του έρ­γα επί σκη­νής, με­ρι­κά από τα οποία σή­με­ρα θε­ω­ρού­νται ορό­ση­μα στην ιστο­ρία του ρω­σι­κού θε­ά­τρου. Η γνω­ρι­μία του με την τρα­γου­δί­στρια της όπε­ρας Παυ­λί­να Βι­αρ­ντό, η οποία ήταν και ο με­γά­λος αλ­λά ανεκ­πλή­ρω­τος έρω­τας της ζω­ής του, τον υπο­κί­νη­σε να κά­νει συ­χνά και με­γά­λα τα­ξί­δια στην Ευρώ­πη για να βρί­σκε­ται κο­ντά τη