ΑΓΝΥΘΑ

Ένα λογοτεχνικό ψυχογράφημα που φωτίζει με ρεαλισμό τα σκοτάδια της κακοποιημένης ψυχήςΤο όνοµά µου είναι Αγνύθα. Εγώ, η Αγνύ. Τι είναι αυτό το µέρος; Αυτό το σπίτι µε τα κλειστά παράθυρα και τους ραγισµένους φεγγίτες. Το µέρος που γεννήθηκα. Εγώ, η Αγνύ. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής µου ήµουν µόνη. Δεν γεύτηκα το γάλα της µάνας µου, δεν ένιωσα το ζεστό της χάδι στην πλάτη και το στέρνο. Τις νύχτες έβλεπα σκιές και παραµόνευαν τα τέρατα. Δεν ήρθε να µε σώσει κανείς. Είµαι η Αγνύ. Ούτε η µέρα µου είναι µέρα ούτε η νύχτα µου είναι νύχτα. Ξερνάω τον πόνο µου στον άνεµο, τον σκορπίζω στα σύννεφα και τον καίω στον ήλιο. Χάνοµαι µέσα σε πραγµατικότητες του µυαλού µου. Ελπίζω. Φοβάµαι. Ζω;