ΑΓΡΙΑ ΧΟΡΤΑ

Σχεδιάζαμε ολόκληρη νύχταΠώς θα είναι τα χρώματα στα παράθυραΠώς θα είναι τα σεντόνιαΣπάσαμε κι ένα ρόδι στο πάτωμακι ήμασταν ακόμη άγνωστοιΚρεμάσαμε κόκκινες φωτογραφίεςΣτους τοίχους έλαμπε η σιωπήΝτύσαμε ανυποψίαστοι τα σώματά μαςμε ναυαγισμένες αισθήσειςεξορισμένες απ' τη μουσικήΜετακινήσαμε το ξύλινο τραπέζιενώ το φως ξέφευγε απ' τις κλειδαρότρυπεςΒάλαμε λουλούδια σε κάθε γωνίαΤα ποιήματα έτρεχαν φοβισμέναγύρω απ' τους καθρέφτεςΑνάψαμε τα μεγάλα κεριάκαταργώντας τις ψευδαισθήσειςπου είχαν τυλιχτεί στους αγκώνες μαςΛατρέψαμε αθόρυβα την αναμονήκι ήμασταν ακόμη αδάκρυτοι.