ΑΘΩΟΤΗΤΑ

Ο Λένος. Ένας γίγαντας με πρόσωπο και, κυρίως, με καρδιά μικρού παιδιού, ένας πελώριος καθυστερημένος έφηβος, που περπατούσε σαν αρκούδα, σέρνοντας ελαφρώς τις ποδάρες του και με τα ογκώδη χέρια του να κρέμονται στα πλευρά του, λες και ήταν σπασμένα. Όταν μας έβλεπαν μαζί, και μας έβλεπαν πολύ πιο συχνά απ’ ό,τι θα ήθελα, μοιάζαμε το αντίθετο ο ένας του άλλου. Ιδίως, αν σκεφτεί κανείς ότι εγώ ήμουν μικροκαμωμένος, και σβέλτος, και ξύπνιος· όχι ο Αϊνστάιν, αλλά σίγουρα πολύ πιο ξύπνιος από τον Λένο, το βλακόμετρο...