ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Δεν έλεγες να ξεχάσεις τη Μαύρη Θάλασσα Κάθε φορά που με κοιτούσες την έβλεπα στα μάτια σου την άκουγα στο λυπημένο σου τραγούδι τη γευόμουν στον έρωτα σου τα βράδια τη μύριζα στο φαγητό και στο τσάι που μας ετοίμαζες. Την πήρες μαζί σου την κράτησα κι εγώ μπορεί να μη σε θυμάμαι συχνά όμως η Μαύρη Θάλασσα είναι πάντα παρούσα. Karadeniz Όχι απρόσωπη σαν τον Ατλαντικό ούτε παθιασμένη σαν τη Μεσόγειο. Αλλά μια θάλασσα βαριά καθαρά πολιτική και εξίσου ερωτική. Όχι του πρώτου σκιρτήματος αλλά του τέλους του έρωτα. Από το βιβλίο