ΑΡΕΘΟΥΣΑ

ΠΟΡΟΣ, ΠΕΝΙΑ, ΕΡΩΣ(Σαιξπηρικό σονέτο)Του Πόρου όντας γιος και της Πενίαςο Έρως πάντα ζει κι όλο πεθαίνειστ’ ανάμεσο θανής κι αθανασίαςφουντώνει από τη μια, την άλλη σβένειΕίναι φτωχός και πλούσιος συνάμαό,τι αποκτά πρωί, βράδυ το χάνειτη μια επαίτης σέρνεται, τι θάμα!την άλλη άρχοντας τρανός, ποιος νους το βάνει!Ως μέγας δαίμων ο Έρωτας συντρέχειθεών κι ανθρώπων τη συνομιλίααιώνια, αδιάσπαστα συνέχειτου σύμπαντος την άναρχη ουσίαΑυτά λέγω Σωκράτη μ’ ειλικρίνειαεγώ, η Διοτίμα απ’ τη Μαντίνεια