ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΠΑΙΑΝΙΣΜΑ

Δεύτερη στιχουργική προσπάθεια ενός λαμπρού νεαρού φιλολόγου, του Σταύρου Αναστασόπουλου, η ποιητική σύνθεση Αρμονίας Παιάνισμα αποτυπώνει εύγλωττα τη δίψα του νέου ανθρώπου για δικαιοσύνη, την αγωνία του για ένα καλύτερο μέλλον, τη διάθεσή του να αρθρώσει τον δικό του λόγο και να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στο κατεστημένο (που εκφράζει η παλαιότερη γενιά), την αναμέτρηση με τους προσωπικούς του δαίμονες και τις αντιφάσεις του, την επιθυμία του να εκφράσει ευγνωμοσύνη προς τους γεννήτορες και τους δασκάλους του και να δοξάσει τον έρωτα. Ταυτόχρονα, όμως, το Αρμονίας Παιάνισμα επιχειρεί να δηλώσει πίστη στη δύναμη της ποίησης και να αποδώσει φόρο τιμής στην επτανησιακή ποιητική παράδοση, και, επιπλέον, μπορεί να διαβαστεί και ως ύμνος στην Ελλάδα και την αντοχή της στον χρόνο, ως αίνος στον πλούτο και την ομορφιά της ελληνικής γλώσσας, την ελληνική μυθολογία και την ελληνική φιλοσοφία.