ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟπώς δεν θα ξαναξυπνήσει, φώναξε Αλλά δεν είναι κυνηγός κι ούτε έπεσαν ποτέ τα ποιήματα σε χειμερία νάρκη Τη λιγοστή εγρήγορση χρεωστά στα σκάγια παιδικών φωνών, απ' έξω Ο ήλιος τον εκπαίδευσε ενώ περνά ο Αύγουστος αμετακλήτωςΔεν είναι κυνηγόςκι όταν κοιμάται ουδέποτε πυροβολείΚι όταν κουράζεται, σκοτώνει εμένα