ΑΥΠΝΙΕΣ

Ακόμα μια αϋπνία, ακόμα μια νύχτα συναρπαστική με την Μεγάλη Ερωμένη της ζωής μου ολόκληρης, την βιβλιοθήκη μου.Στέκω μπροστά στα ράφια μου και συνειδητοποιώ την φτωχή καρτερική σοφία της βιοτικής μου πείρας αλλά και την άψογη σοφία της βιβλιοφαγίας μου.Και ξαφνικά, να ένα Μεγάλο Έργο, που σε αναγκάζει να σκύψεις πάνω του φιλοπερίεργα και ν ανακαλύψεις το πρόσωπό σου, να βρεις την ανταπόκριση που επιθυμείς, να βρεις την αθανασία της συλλογικής ανθρώπινης πορείας.Θα μπορούσα να ζήσω χωρίς οποιαδήποτε από τις γυναίκες που ευτύχησα να γνωρίσω στη ζωή μου.Δεν θα μπορούσα, όμως, χωρίς την Μεγάλη Ερωμένη μου.