Β6

Τις στιγμές των προσωπικών εξομολογήσεων και απολογισμών, όσες ιστορίες έχει να διηγηθεί κάποιος, θα αφήσει πάντα την καλύτερη για το τέλος. Και συνήθως η καλύτερη αφορά σε κάποια προδοσία ή σε μία άνευ όρων αφοσίωση, γιατί αυτές οι ουσίες φέρουν εντός τους την αίγλη ενός παράτυπου ηρωισμού. Το Β6 είναι έξι ιστορίες προδοσίας. Έξι ιστορίες άνευ όρων αφοσίωσης. Είναι ένα συνωμοτικό κλείσιμο του ματιού, ένα σκασιαρχείο, η επιτακτική ανάγκη για μια παρατυπία ή μια μικρή νοθεία απέναντι σε κοινωνικά τελεσίγραφα που επιμένουν να μας κρατούν αιχμάλωτους σε τραύματα βαθιά που πονάνε πάντα κάθε φορά που αλλάζει ο καιρός. Γιατί ενδεχομένως είμαστε ο τρόπος που προδώσαμε ή αφοσιωθήκαμε, που μας πρόδωσαν ή μας αφοσιώθηκαν, αλλά κυρίως ο τρόπος που επιθυμήσαμε να προδοθούμε ή να αφοσιωθούμε.