Της αύρας δροσερή πνοήπερνά όπως η ευτυχίαμέσ' στα λιγνά κλαδιά.Πάει να ξυπνήσεις τα πουλιάπου στάθηκαν μαρμαρωμένα.Γιατ' είδαν την αυγή τόσο περίκαλλη,ροδόχρυση και μαργαριταρένια,χάσανε το τραγούδι τους.Η αύρα ψιθυρίζει σιγαλάτα μαγεμένα λόγια μέσ' τα φύλλα,τόσο γλυκομιλά·που τα πουλιά συνέρχονται,τη δρόσο γεύονταικαι κελαϊδούνε μεθυσμένα.