ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

Τόσο θαυμάσια θέα, τόση ποικιλία φυτών, απ' όλα τα σημεία της γής μου στέλνουν φυτά. Από την Κίνα, τις Ινδίες, τη Συρία, την Αφρική, την Αγγλία. - Από επιστολή της βασίλισσας Αμαλίας, 8 Ιουνίου 1850 Ο πρώτος οργανωμένος χώρος διακοσμητικού πρασίνου της Νεότερης Ελλάδας, επίσημα χαρακτηρισμένος ως ιστορικός τόπος. Ένα <<μάτι του κυκλώνα >> στο κέντρο της Αθήνας: Αυτό το σημείο νηνεμίας που τριγυρίζεται από τη μνήμη, την ιστορία, την ένταση της πόλης και των ανθρώπων της. Εκεί όπου η ζωή ησυχάζει, χωρίς να ησυχάζει ποτέ. Γυρώ απ' τα σιντριβάνια, τις τουαλέτες, τα μονοπάτια και τους θάμνους ποιητές και περιπατητές, κατατρεγμένοι και ερωτευμένοι, φυγαδευμένοι βουλευτές, τουρίστες, άσρεγοι, αθλούμενοι, παιδία, κρυφές ματιές και συναλλαγές. Εθνικός, Κρατικός/ Δημόσιος, Βασιλικός, ο Κήπος βαφτίζεται ανάλογα με το πολίτευμα της χώρας. Τωρά ανοιχτός για όλους από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου. Άλλοτε η είσοδος στο κοινό δεν επιτρεπόταν παρά ελάχιστες μέρες το χρόνο όταν έλειπαν οι βασιλείς από τ' ανάκτορα. Μέσα στους μαιάνδρους του Κήπου χαθήκαμε, βγήκαμε αλλόυ, καταλάβαμε γρήγορα πως η γειτνίαση του Κήπου και της Βουλής είναι μοιραία, ο Κήπος ζεί την κοινή μοίρα, τις περιπέτειες της εθνικής και πολιτικής μας ζωής. Περπατώντας κανείς με σκοπό ή ασκόπως, συναντά τις προτομές του Διονύσιου Σολωμού, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, του Ζάν Μορεάς, αλλά και του Ιωάννη Ευνάρδου και του συνθέτη του ολυμπιακού ύμνου Σπυρίδωνα Φιλίσκου Σαμάρα. Άλλες μορφές, αόρατες, αλλά επίμονα παρούσες, η απαρηγόρητη βασίλισσα Αμαλία, ο Όθων, οι βασιλικές οικογένειες, ο Βαυαρός γεωπόνος Φρειδερίκος Σμίτ, ο κηποτεχνίτης Φρανσουά Λουί Μπαρώ, που έφεραν απ' όλο τον κόσμο τα πεντακόσια είδη φυτών με τα διπλά και τρίδιπλα ονόματά τους. Αυτά και χίλια δυο άλλα σε έναν περίπατο που επιθυμεί να μιλήσει για ένα κομμάτι της ιστορίας μας, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα της οδοιπορίας, τη γαλήνη και την ανοιχτωσιά του Κήπου.