ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Ο Χάιντεγγερ έγραψε το «Είναι και Χρόνος» επιχειρώντας να βρεί την ανάδυση του Είναι πριν αυτό ξεπέσει στην μορφή της Ιδέας είτε της Συνείδησης. Ο Σάρτρ έγραψε το «Είναι και το Μηδέν» προσπαθώντας να βρεί το Είναι από μια παρουσία πριν υπάρξει το μηδέν του κόσμου. Ο Γκαμπριέλ Μαρσέλ έγραψε το «Είναι και Εχειν» αναζητώντας το Είναι πριν αυτό καταστραφεί στην χρησιμότητα του κόσμου. Αλλά για τον Ορθόδοφο Έλληνα όλα αυτά είναι πολιτισμού που δεν τους καταλαβαίνει. Επιχειρούμε ταπεινά να αναδύσουμε το Είναι όχι πια από την Συνείδηση είτε την Ιδέα, αλλά την αγάπη. Δεν πλάθει την συνείδηση την αγάπη, αλλά η αγάπη πλάθει την συνείδηση. Δεν είναι ο ουρανός της ιδέας που πλάθει την αγάπη, παρά η ενσάρκωση της αγάπης που έπλασε τον ουρανό της.(…)