Για τις «πόλεις»- συγκροτημένους αξιακούς κώδικες που μεταφέρει η ηρωϊδα της νουβέλας, η Ελπίδα, και αντανακλούν τη ζωή στη γενέθλια πόλη της, την Αλεξανδρούπολη, τις δεκαετίες ’50 και ’60, μέχρι να’ ρθει δηλαδή η αντιπαροχή και η τεχνητή ευμάρεια, και να εκλείψουν οι πόλεις που κουβαλά στη ζωή της η Ελπίδα, και μαζί τους και η δική της Αλεξανδρούπολη. Εξ ου και αυτή τότε επιλέγει να πεθάνει οριστικά, αφού -σκιά πλέον, πεθαμένη- με ανασκαμμένη από τα έργα εκσυγχρονισμού την πόλη της, και τους ίσκιους, τις σκιές της, να έχουν χαθεί, ότι μπορεί να παραδεχτεί οργισμένη, εμπερικλείεται στη φράση της, «νε ζωή, νε σκιές».