ΕΝΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ

Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σε Έλληνες ανθρώπους της τέχνης που γνώρισα και πλέον δεν βρίσκονται στη ζωή –με μοναδική εξαίρεση τον Μίκη Θεοδωράκη, που εκτιμώ ως εσαεί ζώντα– σε μια προσπάθεια, παράλληλα με το έργο τους, να σκιαγραφηθεί η ανθρώπινη πλευρά, το «πιστεύω», η εποχή, ο ενίοτε προφητικός τους λόγος. Θα μπορούσε –θα ήθελα– να είναι κι άλλοι, αλλά σ’ αυτούς βρέθηκα πιο κοντά (ή αυτοί βρέθηκαν πιο κοντά σ’ εμένα – έτσι κι αλλιώς είναι περίεργη και απρόβλεπτη η μοίρα των όποιων σχέσεων). Προσωπικές επιλογές είναι, αφού άλλωστε αυτό το βιβλίο δεν είναι –δεν θα μπορούσε να είναι– ιστορία. Μια προσωπική κατάθεση, με τα βιώματα ενός πολιτιστικού συντάκτη.