Με τη νέα συλλογή του "Επάμεροι - 147 χαϊκού" ο Άγης Μπράτσος, μετά τα "Τόσα Λόγια - 145 χαϊκού" (2012), επιστρέφει στα δεκαεπτασύλλαβα ποιήματα. Η πολύσημη διασπορά στον Κόσμο, η ατέρμονη γλωσσική επικράτεια (Όμηρος, Αισχύλος, Πίνδαρος, Σοφοκλής, Σολωμός), τα ραγδαία προσωπεία του Άλλου, ο εύφλεκτος χρόνος διαχέονται με αιφνίδιες ομοιοκαταληξίες στα χαϊκού Επάμεροι. Οι στίχοι τους δροσοσταλίδες για το φύλλωμα της σκέψης και το ριζωμένο συναίσθημα. «Πλήρης ημερών» δεν λένε σαν αγαπάς. Γιατί άραγε; Μοιάζω Οιδίπους να επαιτώ τον βίο; Κι όμως το κάνω. Ελευθερία ποιείς αν δεν θες να ζεις πάση θυσία. Πάψε να ρωτάς τι τραβάει ο κόσμος. Δώσ’ ένα χέρι.