Η Στέλλα Καρτάκη, με οξυμένη
περιέργεια, σαν παιδί, και άγρυπνες αισθήσεις βλέπει, ακούει, οσφραίνεται, αγγίζει, γεύεται το παραμικρό με πολλαπλάσια δύναμη.
Και μεταφράζει τα συναισθήματά της σε ποιήματα ζωντανά και παλλόμενα που ακκίζονται λίγο, σκιάζονται, τραγουδούν, ψιθυρίζουν, πεισμώνουν, ξεφεύγουν, πάσχουν, συμπονούν, παθιάζονται, διεκδικούν, απαιτούν, απελπίζονται, ευτυχούν.
▼ Περισσότερα