Όταν οι Ψυχές δολοφονούν τους Έρωτες με το μαχαίρι βδελυγμικών λογισμών, όταν το σκοτάδι της επιλήσμονος σιωπής διαδέχεται το φως του κεριού, όταν ο πλατύς φωτεινός ορίζοντας της αποδημούσας άνοιξης, ανοίγει την πόρτα σε λαθρεπιβάτες του πόνου, όταν πενθοφορεμένοι ονειρευόμαστε το άφθαρτο με το Χρόνο να καγχάζει στην ελπίδα.