Η ΑΤΕΚΝΙΑ

Η ζωή μας είναι γεμάτη από μεγάλη ταραχή και ο βίος αυτός κατάμεστος από θορύβους. Όμως δεν είναι αυτό, αγαπητοί, το φοβερό, αλλά το ότι τους θορύβους αυτούς και τις ταραχές, ενώ μπορούμε να τους κάνουμε πιο ελαφρούς ή να τους υπομένουμε χωρίς λύπη, δεν έχουμε φροντίσει να κάνουμε κανένα από αυτά, αλλά περνούμε όλον τον καιρό αποθαρρυμένοι.Κι άλλος θρηνεί για τη φτώχια του, άλλος για την αρρώστια του, άλλος για το πλήθος των φροντίδων και την προστασία της οικογένειάς του, άλλος για τη διατροφή των παιδιών του και άλλος για την έλλειψη παιδιών.Και πρόσεχε την υπερβολή της ανοησίας· γιατί δεν θρηνούμε όλοι για τα ίδια πράγματα, αλλά όλοι εξ ίσου για τα αντίθετα. Αν και βέβαια, αν η φύση των πραγμάτων ήταν η αιτία των θρήνων μας, δεν έπρεπε να θρηνούυμε εξ ίσου για αντίθετα πράγματα, αλλ', αν η φτώχια είναι πράγμα κακό κι αφόρητο, δεν έπρεπε να αγανακτή ποτέ εκείνος που ζη μέσα στον πλούτο· και αν η ατεκνία είναι κακό, έπρεπε αυτός που έχει πολλά παιδιά να είναι εύθυμος.