Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΛΟΓΙΑ

Υπατία, Σωσιπάτρα, Πανδροσίων, Ολυμπιάς, Καισαρία, Faltonia Betitia Proba, Egeria, λογίες του πρώιμου Βυζαντίου. Έζησαν και έδρασαν σε μια εποχή μεταίχμιο, όπου η αλληλεπίδραση των δύο κόσμων, του αρχαίου που σταδιακά συρρικνωνόταν και του νέου που αναδυόταν με την εξάπλωση και την επικράτηση του χριστιανισμού, καθώς και με τη μεταφορά του πολιτικού κέντρου της αυτοκρατορίας στην Ανατολή, ήταν εκείνη που έθεσε τα θεμέλια της νέας αυτοκρατορίας. Αυτές οι γυναίκες είχαν διαφορετικές καταβολές και διαφορετικά πνευματικά ενδιαφέροντα. Οι εθνικές είχαν ανατραφεί και ασχολούνταν με τις θετικές επιστήμες, τη φιλοσοφία, τη ρητορική· οι χριστιανές με τις Γραφές και τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας. Φιλόσοφοι, μαθηματικοί, ποιήτριες, καλλιγράφοι, αντιγραφείς χειρογράφων, άφησαν το αποτύπωμά τους στην πνευματική ζωή της εποχής. Η Υπατία έδωσε νέα πνοή στις φιλοσοφικές σπουδές στην Αλεξάνδρεια. Ο κέντρωνας της Faltoniae Betitiae Probae αποτέλεσε χρήσιμο παιδαγωγικό εργαλείο για την εκμάθηση της κλασικής παιδείας μέσα από το πρίσμα της εξύμνησης του Ιησού Χριστού. Η Αθηναΐδα-Ευδοκία με τα ποιήματά της συνέβαλε καθοριστικά στην υπόθεση του χριστιανικού ελληνισμού. Τα αντίγραφα χειρογράφων, που παρήγαγαν οι μοναχές και οι επαγγελματίες καλλιγράφοι, διέσωσαν πολλά έργα της πρώιμης χριστιανικής γραμματείας. Παρά τις προκαταλήψεις, τα εμπόδια και τις απαγορεύσεις που συνόδευαν το φύλο τους, η συμβολή τους υπήρξε σημαντική στη διαμόρφωση της νέας εποχής.