Η Τρελοζενί

«Ήθελα πάντα να της πω ότι ήμουν εκεί για να την περιμένω, ότι ήμουνα τόσο χαρούμενη, τόσο χαρούμενη που είχε γυρίσει κι αυτό το βράδυ, ότι εγώ την αγαπούσα. Αλλά το πρόσωπό της ήταν γεμάτο σιωπή».Η Μαρί, ένα νόθο κοριτσάκι, μιλάει για τη μητέρα της τη Ζενί, ή Τρελοζενί, όπως τη λένε όλοι, που ξενοδουλεύει στις φάρμες και στα χωράφια, θωρακισμένη μέσα σε μια τρομακτική σιωπή. Καθώς η παιδική φωνή της Μαρί αφηγείται τη σκληρότητα της ζωής στην ύπαιθρο, δίνοντας συγχρόνως θαυμάσιες περιγραφές γεμάτες μυρωδιές και χρώματα, αποκαλύπτονται και οι τραυματικές εμπειρίες μάνας και κόρης.