Η ΦΑΣΚΙΑ

Η πορεία της Γυναίκας στη ζωή, μέσα από όνειρα και συμβάσεις, φόβους, ενοχές και σιωπές, αποτυπώνεται ως αναμέτρηση με το φύλο της και ως κατάκτηση της ευθύνης της ελευθερίας της να είναι, να γίνεται, να κερδίζει, να χάνει, να γκρεμίζεται, να πετάει, να ζει. «Κληρονόμησα απουσίες και αμαρτίες. Λυτρώθηκα επιστρέφοντάς μου ό,τι μου χρωστούσα. Ένα χρώμα, έναν δρόμο, μια ζωή. Ό,τι έχασα το κέρδισα σε μνήμη. Ό,τι κέρδισα το έπαιξα στο μέλλον. Ό,τι θα έρθει, το έχω ήδη πληρώσει. Ό,τι άφησα, το έχω καθαρίσει. Έμαθα από λάσπη, έμαθα κι από λευκά φορέματα. Να ‘ξερες πόσο γκρεμίστηκα για να ζήσω!»