ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΙΩΠΗΣ

“Ντύνομαι τη σιωπή, έτσι έμαθα, κι ακολουθώ τους κανόνες. Όπως μου τους επέβαλαν.Κόρη είμαι, ακόμα, στα 23 χρόνια, στην επαρχιακή μου πόλη. Κάθε που βγαίνω από το σπίτι μου να πάω για δουλειές της μάνας και του σπιτιού νιώθω τα βλέμματά τους να με παίρνουν στο κατόπι, να μου γαργαλεύουν την πλάτη, τον ψίθυρο να με παραβγάζει. Γεροντοκόρη. Νιώθω την κοροϊδία στο βλέμμα τους. Η κόρη που έμεινε γεροντοκόρη, σιγοτραγουδώ μέσα από τα χείλια, σκορπάω τις καλημέρες μου με ύφος και με στητό παράστημα“.Από το χωριό στην πόλη, κι από τη σιωπή στην ελευθερία. Ένας χρόνος από τη ζωή της Μαρίας, μιας μεγαλοκοπέλας του χωριού που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, και μαζί της γνωρίζουμε τις ρίζες και το παρελθόν, την ιστορία του παρόντος, τα όνειρα για το μέλλον.