Ίδρωσα να το πω

Φταίω εγώ;Είχα εκμυστηρευτεί σ’ ένα στενό φίλοθέματα καθαρά προσωπικά,ότι γυμνάζομαι εντατικά καιέχω επιτυχία επαγγελματική και καλά γονίδιαπου μάλλον θα με κρατήσουν ακόμαπολλά χρόνια στη ζωή.Αποδεικνύεται ότι τέτοια πράγματα μόνο σε ταξιτζήμπορούν να φανούν χαλαρωτικάαφού έτσι γίνεται και κουβέντα πάνω στη δουλειά...Έλα όμως που, όπως και να ’χει το πράγμα,ο φίλος δεν ήταν επαγγελματίας οδηγός.Ενώ ήταν λοιπόν πάνω στο τιμόνι, χτύπησε το κλάξον δυνατάγια να με επαναφέρει στην τάξη.Και αντί να υπαινιχθείότι στην ηλικία που είμαι τώρα,μάλλον δεν θα φύγω από τη ζωή χωρίςνα πάρω αγάπη και λατρεία από εκείπου την θέλω πραγματικά,άκου τι μου λέει:"Να συμμορφωθείςμε τις επιταγές της κοινής λογικής,oπότε καταρχάς να μηνομίζεις ότι σ' αγαπάεικαι θα σε πάρει στο τηλέφωνοαυτή που ελπίζεις!"Λέγοντας σε εμένα αυτά ο φίλος μουέδειξε μιαν έλλειψη αγωγής.Στης γιαγιάς μου, παλιά,δύο γυναίκες του σπιτιού σέρνανε με το ζόριμια κοπελιά, την κράταγαννα την φιλήσει τρείς φορές σταυρωτά η μάνα μου,παιδί στην εφηβεία, που όπως όλα τα παιδιά έτσικαι αυτή τύχαινε να έχει την συγκεκριμένη εμμονή στην περίπτωσή της,να φιλήσει το κορίτσι πριν κοιμηθεί.Εσένα βέβαια δεν σε απειλώ με τίποτα τέτοιο,αλλάφταίω εγώ που είμαστε οικογενειακάσυνηθισμένοι πάση θυσία νααπαιτούμε ευγενική προς εμάς συμπεριφορά;Θα μπορούσες λοιπόν και εσύ,τουλάχιστον να προσποιηθείς ενδιαφέρονγια αυτά που επιδιώκω στα αισθηματικάκαι να παραμείνεις ευγενής;Μπορείς.