ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών αποφάσισε να συμμετάσχει στην επέτειο των εκατό χρόνων από τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων με τον πιο αρμόζοντα σε αυτό τρόπο, με την οργάνωση, δηλαδή, ενός διεθνούς συνεδρίου με θέμα «Ιστορίες πολέμου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη: Μια προσέγγιση στη διαχρονία».Οι Βαλκανικοί πόλεμοι αποτελούν κομβικό σημείο για την εξέλιξη και δημιουργία της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας στα Βαλκάνια. Η λήξη τους σηματοδότησε μία νέα διαμόρφωση του χάρτη της Βαλκανικής χερσονήσου, όχι μόνο του πολιτικού, αλλά και του οικονομικού και δημογραφικού.Η παραπάνω διαπίστωση οφείλεται στο γεγονός ότι στη Βαλκανική Χερσόνησο κατοικούσαν από την αρχαιότητα μέχρι την έναρξη των Μέσων Χρόνων Έλληνες, Ρωμαίοι, Θράκες, Δάκες και Ιλλυριοί. Κατά τους Μέσους Χρόνους προστέθηκαν οι Σλάβοι, ενώ πριν και μετά την εγκατάστασή τους πέρασαν ως επιδρομείς, εισβολείς και κατακτητές, οι Γότθοι, οι Άβαροι, οι Ούννοι, οι Βούλγαροι και άλλοι. Κατά τον Μεσαίωνα η κυρίαρχη δύναμη στα Βαλκάνια ήταν το Βυζάντιο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έδρασαν και άλλες δυνάμεις στην περιοχή, άλλοτε με μικρότερη και άλλοτε με μεγαλύτερη επιτυχία. Τέτοιες δυνάμεις ήταν οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι, οι Κροάτες, αλλά και οι Φράγκοι, οι Ούγγροι και οι Βενετοί. Μετά την Άλωση του 1204 από τους Δυτικούς, οι διάφορες δυνάμεις που δρούσαν στα Βαλκάνια απέκτησαν σημαντικότερο ρόλο και ευρύτερο πεδίο επιρροής σε αυτά. Όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν μεγάλο τμήμα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οι δυνάμεις που παρέμειναν και συνέχισαν να ασκούν επιρροή εκεί ήταν, κατά κύριο λόγο, οι Βενετοί και οι Ούγγροι, οι οποίοι, όμως, στη συνέχεια ενσωματώθηκαν στην Αυστρο-ουγγρική αυτοκρατορία. Ωστόσο, οι λαοί που ζούσαν υπό την εξουσία αυτών των δύο αυτοκρατοριών, Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι, Κροάτες, Σλοβένοι, Αλβανοί, Ρουμάνοι, διατήρησαν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους.