ΚΑΛΗ ΝΙΚΗ

Μια αληθινή ιστορία, ανάμεσα σε μια μοναχή και ένα αγόρι, ανάμεσα στο ακατόρθωτο και το πιθανό, ανάμεσα στα όχι των άλλων και τα ναι της καρδιάς μας. Ο συγγραφέας, μέσα από την πολύχρονη εμπειρία που άλλαξε τη ζωή του, μοιράζεται μαζί μας τη σπουδαιότητα της υπομονής, τη δύναμη της πίστης , τη σημασία της υπέρβασης κάθε δυσκολίας και αντιξοότητας στην καθημερινότητα μας. Ένα βιβλίο για την ευτυχία και την απώλεια, τα όνειρα και την αγάπη, τους φόβους και την τόλμη, την προσπάθεια και τη νίκη. Μια ιστορία για την ολιγαρκή επάρκεια σ’ έναν κόσμο που τρέχει ζητώντας πάντα περισσότερα… Παιδί του δημοτικού ήμουν ακόμα όταν τη γνώρισα στο μοναστήρι. Εκείνη ψηλή, πανέμορφη, σαν ένας άγγελος πάνω στη Γη, εγώ άσχημος, χοντρός, ατσούμπαλος, το ιδανικό θύμα στα πειράγματα του σχολείου. Για όλους αόρατος και απεχθής, για εκείνη ορατός και αγαπημένος. Μαζί της στο περιβόλι, στην εκκλησία, στην αυλή, στο κοιμητήριο. Οι συμμαθητές μου τα καλοκαίρια έκαναν μπάνια, πήγαιναν διακοπές ή στην κατασκήνωση, κι εγώ πήγαινα με τους γονείς στο μοναστήρι. Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς τηλεόραση, χωρίς τηλέφωνο, χωρίς φίλους. Μόνη μου συντροφιά, τα βιβλία που μου έδινε, ο σκύλος μας ο Ντικ και το μουλάρι μας ο Σταύρος. Μα πρώτα και πάνω απ’ όλους, η αδελφή Καλλινίκη, ο φύλακας άγγελός μου. Η πιο όμορφη ανάμνηση που έχω από εκείνη είναι τα απογεύματα μετά το πότισμα, που μου έλεγε ιστορίες γεμάτες ελπίδα και όνειρο. Η πιο άσχημη, όταν επέλεξε να «φύγει» χωρίς εμένα, κι ας ήξερε ότι ήθελα από καιρό να «φύγω» πρώτος. Και τώρα μόνος, χωρίς εκείνη, θυμάμαι όσα ζήσαμε, θυμάμαι όσα είπαμε, θυμάμαι όσα έμαθα μαζί της…