ΚΑΤΑΧΝΙΑ

Κάποτε η Άλλη Μεριά ήταν ένα χωριουδάκι τελείως αγνοημένο στις παρυφές της πόλεως Βόλου, στα κράσπεδα του φημισμένου Πηλίου, απομονωμένο σχεδόν ολότελα από όλους τους υπόλοιπους, γειτονικούς οικισμούς και μάλιστα σε πρωτόγονη στην κυριολεξία κατάσταση σε σχέση με την αλματώδη πρόοδο που είχε σημειωθεί, με το πέρασμα του καιρού, στην ευρύτερη γεωγραφική περιφέρεια. Σήμερα όμως ούτε αγνοημένο ούτε οπισθοδρομικό ούτε απαίδευτο μπορεί πια να χαρακτηριστεί. Ξεπερνώντας μια παράξενη, ας πούμε, δυσχέρεια, που δεν επέτρεψε για χρόνια στους ακαλλιέργητους αλλομερίτες το συγχρωτισμό ή συναγωνισμό με τους λοιπούς εξελιγμένους συντοπίτες της περιοχής, έχει γίνει πια αριστοκρατικό θεωρείο, όπου ντόπιοι, προοδευτικοί και ζάμπλουτοι πλέον της Άλλης Μεριάς μεταλλαγμένοι χωρικοί, τουτέστιν νεόπλουτοι αστοί, αραγμένοι νωχελικά σε αναπαυτικά ανάκλιντρα, απολαμβάνουν της ηδονικές νύχτες του Αυγούστου τα κάλλη της ολόγυμνης χαμηλά πολιτείας, που σαν καλοπληρωμένη χορεύτρια, μαυλιστικά χαϊδολογημένη από το ερεθισμένο σκοτάδι πέριξ της κατάφωτης σκηνής, κορώνει τους οιστρηλατημένους και αποχαυνωμένους θεατές. [...]