ΚΕΚΡΟΨ ΚΑΙ ΕΡΕΧΘΕΑΣ

Το 5ο βιβλίο μου με μορφή «λιμπρέτο», βγαίνει τελικά καθυστερημένα, ως φυσική απόληξη, μετά από εκλογές Ιουνίου, καλοκαίρι, καύσωνες, κλείσιμο τυπογραφείων, δημοτ. εκλογές κ. α. και δική μου υπαιτιότητα. Ο κόσμος είναι στον... κόσμο του κι εμείς οι γράφοντες τυρβάζομε με τη σαφήνεια, την καλλιέπεια κι αισθητική του λόγου. «Την έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους». Μπόρχες.Διαβάζουμε λέξεις, αρχαίους έρωτες, κρυφούς στο νου και σώμα μας, στο χνώτο συγκεντρώνουμε της ελευθερίας τον πόθο, ωσάν προστατευτικό περίπατο σε σιωπηλά και δυσερμήνευτα πάθη, νιώθοντας ήχους θεϊκούς που τις σιωπές ξυπνάνε. Αναζητάμε, απόμαχοι, την αυλόπορτα, εκεί που αφανίστηκαν παιδικά μας όνειρα κι η ανθρώπινη συνύπαρξη σαν παλιό πανωφόρι εσχίσθη. Αμαχητί κι αυθωρεί ξυπνάμε στην άφεγγη μέρα, την ά-σχη μη νύχτα με άοσμα ονείρατα που τη σκέψη τρομάζουν. Κάθε βιβλίο είναι πόλεμος στην νοητική αχρησία, την αυταρέσκεια, την άγνοια, για μυαλά που σφυκτιούν μέσα στην απέχθεια και πολιτισμικά απολιθώματα. Ελπίζω πως θέτω έναν κόκκο άμμου στο να διαθρυλήσουμε τη γνώση και το διάβασμα, ώστε να μοσχοβολήσουν κάπως, δάση, πόλεις και κοινωνία. Οι σταυρωτήδες στη δική μας δυσθυμία και τύφλωση πατούνε.