Γιατί έρχεται πάντα μια μέρα που αμφιβάλλει κανείς αν ηλογοτεχνία είναι πράγματι "σκοπιμότητα χωρίς σκοπό", όπως-ορθάασφαλώς-υπέθετε ο Καντ (εγκαινιάζοντας ουσιαστικά τη νεότερηαισθητική φιλοσοφία και βάζοντας σε καλό δρόμο την ηθικήαναισθησία της αισθητικής), αμφιβάλλει αν πράγματι είναιαυτόνομη και ηθικά άχρηστη, όπως εύλογα διακήρυσσε ο ΌσκαρΟυάιλντ.
Η λογοτεχνικότητα της λογοτεχνίας μπορεί να βασιλεύει,αλλά δεν κυβερνά.
Γιατί έρχεται πάντα μια μέρα που αμφιβάλλει κανείς αν ηλογοτεχνία είναι πράγματι "σκοπιμότητα χωρίς σκοπό", όπως-ορθάασφαλώς-υπέθετε ο Καντ (εγκαινιάζοντας ουσιαστικά τη νεότερηαισθητική φιλοσοφία και βάζοντας σε καλό δρόμο την ηθικήαναισθησία της αισθητικής), αμφιβάλλει αν πράγματι είναιαυτόνομη και ηθικά άχρηστη, όπως εύλογα διακήρυσσε ο ΌσκαρΟυάιλντ. Η λογοτεχνικότητα της λογοτεχνίας μπορεί να βασιλεύει,αλλά δεν κυβερνά.