ΚΥΛΩΝΕΙΟ ΑΓΟΣ

Ήτο στ' αλήθεια απίστευτο το θέαμα των συνωστιζομένων! Μια εθνοσυνέλευσις πολύχρωμος και άκρως μα συνεκτικότατα αντιφατική, μαχητικώς ειρηνική που έφερνε ομού στον νου και στης καρδιάς τα φύλλα μια σύναξη πολεμιστών εκστατικών του Παπαφλέσσα πριν απ' τη μάχη στο Μανιάκι, φίλα προσκείμενους αλλοτινούς εχθρούς, μαινόμενους δερβίσηδες και νήστεις μοναχούς, να σμίγουν στο Έγια Μόλα, Έγια Λέσσα, μια συναυλία θεωτική του Μόρισον εξικνουμένη σε αρχέγονη και βίαιη τελετή με επικεφαλής τον Διόνυσον, σαν άνοιξι του Σολωμού και των ρομαντικών, στο πολιορκισμένο Μεσσολόγγι, παιδιά του Ρήγα στα Βαλκάνια και μαχητές του Ενζολωρά στα οδοφράγματα των Παρισίων, νέοι και νέες από campus ζείδωρα και ανθηρά μίας χλωράς Καλιφορνίας και ινδιάνοι από δάση μητροπολιτικά ή τροπικά σε κίνημα χιμαιρικής αιθρίας, μαζί στη σωτηρία ή στον χαλασμό αλλάζουν δώρα πλήρεις εξάρσεως, με τον σπασμό των γιορτινών ωρών που κορυφούται όπως ο έρως λίγο πριν απ' το τέλος κάθε προδομένης επαναστάσεως, σαν η χαρμόσυνη βουή άρτι μελλούμενων καιρών κι ενός αξέχαστου Μαΐου να σμίγει στο ημίχρονο και να ξεσπά ίδια μπόρα, εις του Πολυτεχνείου των τριών εκείνων ημερών τη ματωμένη φόρα, σαν ένα εν τέλει πανταχού κι ανθεκτικώς πασίχρονο: ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!