Κύπρος 1974

Το βιβλίο καλύπτει την περίοδο 1974- 1977 της νεότερης κυπριακής ιστορίας.Στηριγμένο σχεδόν εξολοκλήρου σε πρωτογενείς πηγές από ξένα αρχεία, καταγράφει το διπλωματικό παρασκήνιο της κυπριακής κρίσης από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 μέχρι το θάνατο του αρχιεπισκόπου Μακαρίου τον Αύγουστο του 1977.Το βιβλίο επιχειρεί να ανασκευάσει την επικρατούσα άποψη για το πραξικόπημα και την εισβολή όσον αφορά το ρόλο των μεγάλων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα, στη συλλογική συνείδηση των Ελληνοκυπρίων η ευθύνη για το πραξικόπημα και την εισβολή επιρρίπτεται στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, ως μέρος μιας ευρύτερης συνωμοσίας που σκοπό είχε το γεωπολιτικό έλεγχο της περιοχής, σε αντιδιαστολή με τη Σοβιετική Ένωση, που θεωρείται ο ειλικρινής και σταθερός συμπαραστάτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η έρευνα αυτή, αν δεν αντιστρέφει τους όρους, πάντως αμφισβητεί την κρατούσα άποψη. Η θεωρία της νατοϊκής συνωμοσίας είναι απόρροια της σοβιετικής προπαγάνδας. Η Σοβιετική Ένωση εκμεταλλεύτηκε το πραξικόπημα και ακολούθως συναίνεσε στην τουρκική εισβολή, για να αποσταθεροποιήσει το ΝΑΤΟ και να εξασφαλίσει ίδια οφέλη από την Τουρκία.Σε αυτό το πλαίσιο εξελίξεων, το βιβλίο καταγράφει τα γεγονότα από το πραξικόπημα και την εισβολή, μέχρι τη διαμόρφωση του νέου στάτους κβο το οποίο παραμένει αναλλοίωτο μέχρι τις μέρες μας.Η σοβιετική πολιτική στο Κυπριακό ήταν απρόσωπη και συγκαλυμμένη, σε αντιδιαστολή με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πρωταγωνίστησε ο υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος παραδέχτηκε ότι η διαχείριση της κυπριακής κρίσης ήταν η μεγαλύτερη διπλωματική του αποτυχία. Άλλοι βασικοί πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι ο Μακάριος, ο Κληρίδης, ο Ντενκτάς, οι υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ και της Βρετανίας Χένρι Κίσινγκερ και Τζέιμς Κάλαχαν, καθώς και οι ηγεσίες της Ελλάδας και της Τουρκίας.