ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Στις Ελεγείες του Ντουίνο του Rainer Maria Rilke οι άγγελοι είναι έγκλειστοι στην εκκοσμίκευσή τους, απόλυτα παραδομένοι στον κόσμο των συνδέσεων και των αναπαραστάσεων, βυθισμένοι στη μυθοποιία τους μέσα από την οποία αναδύονται ως μορφές πεπρωμένου, δεσμώτες του ποιήματος, σκιές και φαντάσματα, εικόνες και ομοιώσεις της ίδιας της ποιητικής φανέρωσής τους. είναι γι' αυτόν το λόγο τρομεροί, διότι η απώλεια της αρχαιολογίας τους τους καθιστά έρμαια των σημαινόντων, τους καθιστά κραυγές ενός πεπρωμένου ανθρώπινου και διασπά τη σιωπή τους στην επικράτεια του ονόματος και της γραφής του ονόματος. Το περιεκτικό δοκίμιο του Στέφανου Ροζάνη αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση, μέσα στον καταναλωτικό "πυρετό" των εορτών, στο συμβολισμό των αγγέλων. Παρακολουθεί τη μυθοποιία, την ηθική και μεταφυσική διάσταση τους, με κάτοπτρο την σκέψη των Μπένγιαμιν - Ρίλκε - Γκέτε. Επιπλέον, εξετάζει το σημαίνον και το σημαινόμενο των αγγέλων, την ποιητική τους διάσταση, αλλά και την υπαρξιακή ανάγκη για το άρρητο, το ορατό και αόρατο, που πρεσβεύουν. "Είναι τα θύματα του θείου έρωτος κατά την κατακόρυφη κίνησή τους μεταξύ του ουρανού και γης, τα θύματα του μετωνυμίας και της μεταφοράς, θύματα της φωνής και της φωτιάς που κατακαίει"...