ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Η μικρασιατική καταστροφή και ο συνακόλουθος ξεριζωμός των Ελλήνων από την περιοχή της Ιωνίας είχαν τραγικές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις για την Ελλάδα. Ωστόσο υπήρξαν και θετικές συνέπειες, καθότι ο πληθυσμός της κυρίως Ελλάδας μπολιάστηκε με νέο αίμα, αποκτώντας επιπλέον δυναμισμό. Παράλληλα, τα γράμματα του μεσοπολέμου απέκτησαν νέες θεματολογικές κατευθύνσεις και εκφραστικές τροπικότητες. Οι λογοτέχνες της γενιάς του 1930, γαλουχημένοι στα κοσμοπολίτικα παράλια της Μικράς Ασίας και των αντικρινών σε αυτή νησιών του Αιγαίου πελάγους, αλλά και στιγματισμένοι από τις συνέπειες της καταστροφής, απέδωσαν με ρεαλισμό και δραματικότητα τις εικόνες της γενοκτονίας και της προσφυγικής πλημμυρίδας που ακολούθησε. Μέχρι τις ημέρες μας, οι επίγονοί τους εξακολουθούν σποραδικά να αναφέρονται στο συγκεκριμένο θεματολόγιο, προβάλλοντας τις διαχρονικές απολήξεις του γεγονότος, στον αιώνα που έχει μεσολαβήσει από τότε. Ιδρυτικά και παλαιά μέλη της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών έδωσαν τη (δια)μαρτυρία τους, με στίχους ή πεζόμορφα κείμενα, ήδη από τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, με πρωτοπόρους τον Στράτη Μυριβήλη, τον Ηλία Βενέζη, τον Κοσμά Πολίτη, τον Τάσο Αθανασιάδη. Τα σημερινά μέλη της εταιρείας, ακολουθώντας τα χνάρια τους και με αφορμή την εκατοστή επέτειο της καταστροφής, δίνουν τη δική τους κατάθεση, ανάλογα με τον βαθμό και τον τρόπο που τους άγγιξε αυτό το ιστορικό γεγονός και η επακόλουθη αναδιαμόρφωση του κοινωνικού ιστού της χώρας.