Και στο κλειστό παράθυρομπροστά, λαχτάρισε.Έριξε βλέμμα πέτρινο κλεφτάτη
γυάλινη
σιωπή να σπάσει,να μπει στο σώμα του σπιτιούνα ξαποστάσει.Και στο κλειστό παράθυρομπροστά, θυμήθηκε.Έριξε πέτρα πίσω του κι αλάτιτον γυρισμό του να ξεχάσει?να βγει απ’ το σώμα του σπιτιούνα ξαποστάσει.
Και στο κλειστό παράθυρομπροστά, λαχτάρισε.Έριξε βλέμμα πέτρινο κλεφτάτη γυάλινη σιωπή να σπάσει,να μπει στο σώμα του σπιτιούνα ξαποστάσει.Και στο κλειστό παράθυρομπροστά, θυμήθηκε.Έριξε πέτρα πίσω του κι αλάτιτον γυρισμό του να ξεχάσει?να βγει απ’ το σώμα του σπιτιούνα ξαποστάσει.