Λόγος Ουροβόρος

Οι στοχασμοί του Πιράρ «Λόγος Ουροβόρος. Σατιρικά Γυμνάσματα», φέρουν ιγμούς των διαδρομών του σε χρόνο ενεστώτα και ταυτοχρόνως μέλλοντα. Χρόνο μέλλοντα, ως ύστατη προσπάθεια υπεράσπισης της αγνότητας, του ιδεώδους και του ήθους, έτσι ώστε ο άνθρωπος να ενδυθεί ή, τουλάχιστον, να φέρει ενδείξεις πρόγευσης της θείας φύσης του. Η οδύνη της επιστροφής στο αρχέτυπο, στον παράδεισο σε χρόνο ενεστώτα, είναι διάσπαρτη στους στοχασμούς του. Μια υπαινικτική οδύνη, με αγωνία για το φθαρτό του κόσμου και του ανθρώπου, που επιζητά, πίσω από την κακότητα, την αγριότητα, τον κούφιο ωφελιμισμό και τον καλλωπισμό της εξωτερικής εικόνας, την οδό προς τη συνειδητότητα, την επιστροφή, με επιμονή και υπομονή, χωρίς βιαιότητα στην έκφραση. Επιστροφή με οπλισμό την άσκηση του πνεύματος και της σάρκας, συνοδευόμενη από εικόνες έμπλεες από τη φύση αλλά και του προσωπικού χώρου, άλλοτε φωτεινού και άλλοτε ασφυκτικού.