ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑ

Αναισθησιογόνο<br><br>Παραθυρόφυλλα ανοιχτά<br>κανένα όμως παράθυρο<br>στο βάθος. <br>Κοιμήθηκαν πολύ βαριά<br>τα σύντομα όνειρά μου<br>και ξύπνησαν γιγάντιες<br>Άρπυιες εφιάλτες. <br><br>Εκεί στο αόρατο κενό<br>μου γνέφουν να παραιτηθώ. <br>Μα εγώ θα βρω την<br>έξοδο. <br>Κι όχι, δεν θα ’μαι <br>μοναχή. Θ’ ακούω τη<br>φωνή μου. <br>Σωστά σε ηχογράφησαν ηχώ<br>της σιωπής μου.