Εδώ είναι ο τόπος που κατοικούσε ο ήλιος;Εδώ τα βουνά στεφανωμένα με χιόνι την άνοιξηΕδώ τα μάτια των κοριτσιών που δακρύζουνΜε το πιο απαλό φύσημα του αέρα;Σιωπή·
γιατί τόση
σιωπή;Που πήγαν οι ψυχές των ανθρώπων που γέμιζαν την πλάσηΜε τις απαλές και γλυκές τους φωνές;Κρύφτηκαν μέσα στο χώμα, στη
Εδώ είναι ο τόπος που κατοικούσε ο ήλιος;Εδώ τα βουνά στεφανωμένα με χιόνι την άνοιξηΕδώ τα μάτια των κοριτσιών που δακρύζουνΜε το πιο απαλό φύσημα του αέρα;Σιωπή· γιατί τόση σιωπή;Που πήγαν οι ψυχές των ανθρώπων που γέμιζαν την πλάσηΜε τις απαλές και γλυκές τους φωνές;Κρύφτηκαν μέσα στο χώμα, στη γη την ξερήΤην ξερή και άνυδρη γη, που βλέπουν και δεν πιστεύουν τα μάτια μου;Και το φως, που είναι το φως στον τόπο όπου γεννήθηκεΚαι ονομάστηκε Δήλος;