μέραΜόνος μου στην ακροθαλασσιά βοήθησανα βγει ο ήλιος.Είχα το χρίσμα του υγρού, που είναιη
ουσία του κόσμου, και το αλάτι στα χείλη,άξιος να χοροστατώ στην ιεροτελεστίατης εγκαθίδρυσης του φωτός.Το βρέφος της ημέρας δεν ξεχώρισε εύκολααπό τον απέναντι σκοτεινό βράχο,αν και είχε φωτοστέφανο ολοένο πιο έντονο.Καλωσόρισα το νεογνό φως και το αερο-βάφτισα.Δε θα μαρτυρήσω το όνομα.Μια επίμονη
πρώτη μέραΜόνος μου στην ακροθαλασσιά βοήθησανα βγει ο ήλιος.Είχα το χρίσμα του υγρού, που είναιη ουσία του κόσμου, και το αλάτι στα χείλη,άξιος να χοροστατώ στην ιεροτελεστίατης εγκαθίδρυσης του φωτός.Το βρέφος της ημέρας δεν ξεχώρισε εύκολααπό τον απέναντι σκοτεινό βράχο,αν και είχε φωτοστέφανο ολοένο πιο έντονο.Καλωσόρισα το νεογνό φως και το αερο-βάφτισα.Δε θα μαρτυρήσω το όνομα.Μια επίμονη αλογόμυγα είχε αντίρρησηκαι δεν το έκρυβε.Μάζεψα τη δύναμη του πνεύματος,που γεννάει υπαρκτά και ανύπαρκτα,και πήρα το δρόμο της ημέρας.Και είχα τπν αίσθηση πως είναι δική μου.