Το τρία, το επτά, ο άσσος, έσβησαν γρήγορα απ' τη φαντασία του Χέρμαν τη γριά κοντέσα· δεν εγκατέλειπαν το μυαλό του και στριφογύριζαν ασταμάτητα στα χείλη του. Έβλεπε μια νέα "Πόσο η μέση της είναι καλοφτιαγμένη! Σαν πραγματικό τρία καρώ" έλεγε. Τον ρώταγαν την ώρα "Είναι εφτά παρά πέντε" απαντούσε. Όλοι οι γύρω του άνθρωποι του θύμιζαν άσσο. Το τρία, το εφτά, ο άσσος τον ακολουθούσαν σαν όραμα και σε πολλές μορφές. Το τρία τούρχονταν στο νου με την εμφάνιση μιας υπέροχης μανόλιας. Το εφτά φιγουράριζε σα γοτθική εικόνα. Ο Άσσος έπαιρνε το σχήμα μιας τερατώδικης αράχνης. Όλες αυτές οι σκέψεις συγχωνεύονταν σ' ένα και μοναδικό πόθο: να εκμεταλλευτεί το μυστικό το τόσο ακριβά πληρωμένο.