Ξεδιπλώνοντας

Οι εφαρμοσμένες τέχνες, στις οποίες κατατάσσεται και η τέχνη της βιβλιοδεσίας, απαιτούν μια αυτοπειθαρχία που συχνά δεν συμπορεύεται με την καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία. Η Μπίζα απέδειξε ότι μπορεί να συνδυάσει και τα δύο, από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στο βιβλιοδετικό πεδίο. Οι εργασίες της στα τέλη της δεκαετίας του ’80, λίγο μετά από το τέλος των βασικών της σπουδών, ενώ τηρούν αυστηρά την τεχνική́ και τους κανόνες της κλασικής βιβλιοδεσίας εμπεριέχουν συγχρόνως τα σπέρματα που θα αναπτύξει και θα επικρατήσουν στις επόμενες εργασίες της. Το έργο της Ευαγγελίας Μπίζα χαρακτηρίζεται από ποικίλες και ενίοτε αντικρουόμενες παραδοχές, γεγονός που την καθιστά́ μια sui generis βιβλιοδέτρια, που έχει δικαιολογημένα τραβήξει την προσοχή, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο. Με γερές βάσεις στη συντήρηση, βαθιά γνώση των κανόνων που διέπουν την τέχνη και απόλυτο σεβασμό προς αυτούς, αλλά ταυτόχρονα με ευρηματικότητα και καινοτομία, δεν έχει φοβηθεί να παρακάμψει την πεπατημένη. Πειραματίζεται με τεχνικές, κατασκευάζει απολύτως λειτουργικά́ βιβλία με νέες δομές, εργάζεται πάντα με γνώμονα την προσέγγιση της τελειότητας στην εκτέλεση. Υπηρετώντας το κλασικό και ταυτόχρονα με σαφή ροπή προς τον νεωτερισμό́, έχει πηγαία δημιουργήσει από νωρίς προσωπικό ύφος, χωρίς στην πορεία του χρόνου να επαναλαμβάνεται. Τα τελευταία χρόνια έχει εγκαταλείψει σχεδόν την βιβλιοδέτηση λογοτεχνικών βιβλίων. Η δημιουργική της φλέβα την οδηγεί αποκλειστικά́ στα δικά́ της βιβλία-κατασκευές, όπου αισθάνεται ότι έχει να καταθέσει νέες προτάσεις, καινοτόμες λύσεις, πρωτότυπες ιδέες.