Ο ΑΙΘΕΡΑΣ ΘΕΟΣ

Εν αρχή ήτο η “συνειδητότης” και η “συνειδητότης” ήτο του “Αιθέρα”, του εκτός “χωροχρόνου” ευρισκομένου “δημιουργού” και “φορέα” του “παντός”, του “Θεού” “Λόγου”, ήτοι μίας “ενσυνείδητης οντότητας”, “πανταχού παρούσης και τα πάντα πληρούσης” κατά την ορθόδοξη Χριστιανική άποψη. Το βιβλίο αυτό αφορά το οδοιπορικό τού νου ενός φυσικού επιστήμονος, από την κατανόηση του μηχανισμού μίας χημικής αντιδράσεως, ως τη θεωρητική εδραίωση μίας επιστημονικής απόψεως για τον “Θεό” των ορθοδόξων Χριστιανών και για τη “Δημιουργία”, ριζικά διαφοροποιημένη από την ισχύουσα σήμερα εβραι­­ογενή άποψη (Π. Διαθήκη). Πρόκειται για μια Ελληνική προσέγγιση κατά τον Κωνσταντίνο Τομόπουλο, όσον αφορά τη νέα αυτή άποψη για το Θεό, την οποία μας εξηγεί στο βιβλίο μέσα από συνεντεύξεις που μας παραχώρησε περιγράφοντας παράλληλα τη συστηματική απόκρυψή του. Ως φορέα του σύμπαντος θεωρεί τον ενιαίο και ενσυνείδητο “Αιθέρα” των “προσωκρατικών”, τον πληρούντα τον κενό χώρο, τον οποίο ο Εμπεδοκλής χαρακτήριζε ως “θεϊκόν αέρα” και τον ταύτιζε με τον “Δία”.Από τους πολύ αρχαίους χρόνους της ανθρώπινης ιστορίας μέχρι την εποχή που ένα σύμβολο με το γράμμα Έψιλον (Ε), τοποθετήθηκε στο Μαντείο των Δελ­φών, αλλά μέχρι και σήμερα, το Απολλώνειο εσωτερικό φως δεν χάθηκε από τις καρδιές των ανθρώπων, παραμένει ολοζώντανο. Η Ενέργεια βασιλεύει ανά τους αιώνες και ριζώνει σε εκείνους που είναι να συνεχίσουν το έργο κομίζοντας γνώση και φως! Όταν ο άνθρωπος θα φθάσει στη γνώση, θα δει τον Θεό που είναι μέσα του. Ο δρόμος προς τη θέωση γίνεται με την αποδοχή τού αιθέρα επισήμως, λύ­νοντας κάθε άλυτο πρόβλημα που είχε σταθεί εμπόδιο στην πρόοδο και την ανθρώπινη εξέλιξη της συνείδησης. Χωρίς τον αιθέρα η επιστήμη μένει ξεκρέ­μαστη και κάθε ελπίδα για τη γνώση είναι καταδικασμένη να εξανεμιστεί.