Ο ποιητής φτιάχνει το μνημείο του με την επανάληψη, κι οπολιτικός με πέτρα και μπρούντζο.
Το χέρι του λόγιουακουμπισμένο παντοτινά στο βιβλίο, και τα μάτια του στοχαστήατενίζουν από το μουσαμά της ζωγραφικής τα ανθρώπινα πρόσωπαμέσα στην αίθουσα.
Ο επαναστάτης έχει την μπαλάντα του και τοσταυρό του, τη
Ο ποιητής φτιάχνει το μνημείο του με την επανάληψη, κι οπολιτικός με πέτρα και μπρούντζο. Το χέρι του λόγιουακουμπισμένο παντοτινά στο βιβλίο, και τα μάτια του στοχαστήατενίζουν από το μουσαμά της ζωγραφικής τα ανθρώπινα πρόσωπαμέσα στην αίθουσα. Ο επαναστάτης έχει την μπαλάντα του και τοσταυρό του, τη γιρλάντα του φανατικού οπαδού του, το στέφανοτης αγχόνης. Ομως για το φτωχό και για το γίγαντα απομένει μόνοο γυαλιστερός ξύλινος πάγκος κι ο κουβάς στο πλάι, το κάνιστρο,ο βραστήρας, και τα πλεμόνια του πεταμένα στο σωρό της κοπριάς.Ετσι γίνεται μόνο μπόχα στις μύτες για μια μέρα ή μια εβδομάδα,έτσι γίνεται ο κανένας, έτσι γίνεται λήθη. Δεν τον σώζουν οιιστορίες.