Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ

"Ο Καλόγερος", που ο Αντρέ Μπρετόν το θεωρεί ως ένα από τα αριστουργήματα του φανταστικού μυθιστορήματος, παρασύροντας την προσοχή και, στη συνέχεια, το θαυμασμό των μελετητών και του κοινού στον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους και του Αντονέν Αρτό που με αυτή τη διασκευή του τον έφερε πιο κοντά στις αφηγηματικές δομές της εποχής μας και του Λουίς Μπουνιουέλ που επανειλημμένα επιχείρησε να το μεταφέρει στην οθόνη για να πραγματοποιήσει, τελικά, το εγχείρημά του ο Άδωνις Κύρου, είναι το έργο ενός ευφάνταστου νεαρού, του Μάθιου Γκρέγκορι Λιούις. Ο Κόλεριτζ, αφού έκρινε ότι "Ο Καλόγερος" ήταν "καρπός μιας ιδιοφυίας ελάχιστα συνηθισμένης" του αναγνώρισε μεγάλες αρετές. Ο Αντρέ Μπρετόν έγραψε: "Είναι τη στιγμή εκείνη όπου αυτό το θαυμαστό, που υπάρχει στη Ράντκλιφ, και που δεν τολμά να εκδηλωθεί, ρητά το βλέπει κανείς να ξαναπαρουσιάζεται στον Λιούς σε μια παρθένα κατάσταση, να λαμπυρίζει με χιλιάδες και χιλιάδες λάμψεις".