Ο κόσμος άλλαξε

...Θα πρέπει κάποτε ένας τολμηρός ανθολόγος να συγκροτήσει μια πολύτιμη ανθολογία με την λυρική ποίηση 2.500 ετών, συμπεριλαμβάνοντας τραγούδια από την Σαπφώ και τον Ανακρέοντα έως τον Αττίκ, τον Βίρβο, τον Σοφό......Ο Σοφός έγραψε και μελοποιήθηκαν και λαϊκά και αστικά τραγούδια του, αφού ειδικά στην Ελλάδα, το λαϊκό είναι σκαλοπάτι για τον αστό και ο αστός για το......Ο Σοφός έγραψε για σειρά ετών σατυρικά κείμενα ποιήματα στον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ", ένα είδος με βαθιά ιστορία στον Ελληνικό Τύπο, από τον Σοφοκλή Καρύδη της εποχής του Όθωνα έως τον Σουρή, τον Σακελλάριο, τον Νιρβάνα, τον Γιαλαμά......Ο Σοφός ως έξοχος στιχουργός τραγουδιών και σατυρικός σχολιαστής της Πολιτικής, της κουλτούρας και των ηθών, είναι απόγονος και συνεχιστής του σατυρικού πικρού δίστιχου του Σολωμού: "Απατημένε μου λαέ, καλέ και αγαπημένε πάντα ευκολόπιστε και προδομένε" και του στίχους του Σεφέρη: "Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει" και ο Σοφός: "Ψηφίστε όποιον θέλετε, όλοι το ίδιο είναι για μόστρα θέλουνε να βγουν και το θεαθήναι. Θα κόβονται, θα πίνουνε, θα τρώνε θα παίρνουν το ευρώ τους"......Η έκπληξη για τους αγνοούντες είναι η θεατρική έκδοση του Θάνου Σοφού. Τα έργα του, ένα κλασικό μπουλβάρ "Το ημερολόγιο μιας παντρεμένης" και ένα ιστορικό βυζαντινό δράμα "Άννα Κομνηνή η πορφυρογέννητη" είμαι μια πιστοποίηση πως ο Σοφός ήξερε πριν απ' όλα τους θεμελιώδεις νόμους της δραματουργίας: Αδρή διαγραφή προσώπων, συναισθηματική και ιδεολογική κλιμάκωση και κυρίως θεατρικό ρέοντα ρυθμό στους διαλόγους, σε μια γλώσσα σαφή, ευθύβολη και πυκνή, παρακλητικής της δράση......Είναι αδικία που ο Σοφός δεν απασχόλησε την επίσημη ιστορία του θεάτρου μας... (Κώστας Γεωργουσόπουλος)